لنگ اين شده است كه به نقار طولانى بين تيرههاى قديمى خاتمه داد . طايفهء منصبدار چهارلنگ اينك بهوسيلهء وصلت با خانوادهء ايلخانى ارتباط يافتهاند و حدود و محل چادرهاى هر طايفه معين و مشخص گرديده و به اين ترتيب زمينهء تصادم و اختلاف كمتر شده است .
راجع به تقسيمات جزء و تيرههاى لر بختيارى من فهرستى تطبيقى ( صفحهء بعد ) تهيه كردهام كه نام و تعداد آنها را در دورههاى مختلف نيمهء گذشتهء اين قرن نشان مىدهد . قبلا نيز سه فهرست ديگر بوسيلهء رالينسن در سال 1836 و دوبود ، 1841 وليارد 1844 انتشار يافت . در همان فهرست صورتى را هم ذكر كردهام كه در سال 1889 خود حضرات بختيارى به من دادهاند و فهرست جداگانهاى هم در سال 1890 بهوسيلهء منابع مشابهى براى يكى از دوستانم فراهم شده است و از روى آن معلوم خواهد شد كه به مرور زمان چندين تيره از ميان رفتهاند و با در نظر گرفتن خصومت شديدى كه در ميان آنها بوده است اين پيشآمد تعجبى ندارد .
درحالحاضر سهم سالانهء سرزمين بختيارى كه ايلخانى پرداخت مىكند 000 ، 22 تومان به حاكم اصفهان و 15000 تومان به حاكم خوزستان است .
مقرهاى زمستانى و تابستانى
در زمستان خان و افراد او در دشتهاى دزفول و شوشتر چادر مىزنند . در 1884 ايلخانى را سرهنگ بل در آببيد كه بين دو محل مزبور است ملاقات كرد . در بهار يا پائيز كه موقع نقلمكان از نقاط خيلى گرم يا سرد بشمار مىرود مقر آنها در آردال جنوب شرقى كوههاى بختيارى است ، در آنجا كه داراى 6000 پا ارتفاع است ، ايلخانى عمارت متوسط دو طبقه دارد كه در مجاورتش برج مستحكمى است كه حالا در شرف ويرانى است . همين كه آفتاب تابستانى سوزان مىشود بومىها به نقاط بالاترى در كوهستان مىروند و در دامنههاى مرتفع از حدود بروجرد تا اصفهان چادر مىزنند . در اين موقع مقر ايلخانى در چاقخور نزديك آردال است و آن در محلى 2000 متر بلندتر واقع است .
در جلگهء كوهستانى آنجا كه درياچهء كوچكى هم دارد حسينقلى خان بر تپهاى كه