تقسيمات منطقهاى -
در سال 1886 ليست قشونى ايران تقسيمات منطقهاى ذيل را نشان مىداد ، ولى بايد در نظر داشت كه معمولا در ايران راه و رسم مبالغه در ميان است و بيشتر فوجها وضع مجهزى ندارند :
نام و منطقهء فوج :
26 هنگ آذربايجان ( اسما 800 تا 1000 در واقع 600 تا 70 نفر )
مركز پادگان :
تبريز ، تهران ، مياندوآب ، اردبيل ، ساوجبلاغ ، مشهد و مرز روسيه و تركمن
نام و منطقهء فوج :
12 فوج خراسان ( قراى : ترشيز ، بسطام ، سمنان 2 قاين 3 كرمان و 3 فوج تفنگچى ، 1 كرمان و بلوچستان ، 1 استراباد و 1 مشهد )
مركز پادگان :
سرخس ، استراباد ، قاين ، نصرتآباد ، تهران ، مرز بلوچستان
نام و منطقهء فوج / مركز پادگان
7 فوج مازندران / استراباد
1 گيلان / انزلى
5 اصفهان / اصفهان و محمره
5 خمسه / مشهد و كلات
4 دماوند / تهران
3 قزوين / تهران
4 كرمانشاه / مرز كردستان
6 - كزاز و فراهان / بوشهر و بندر عباس
1 گروس ، 1 كمره ، 1 گلپايگان ، 2 لرستان 1 ملاير ، 1 نهاوند ، 4 همدان ، 1 كردستان / شيراز
صنف توپخانه -
بخش توپخانه رسما شامل پانزده گردان و هنگهاى ذيل است كه نصف آن هيچگاه واقعا تشكيل نمىيابد . سيزده هنگ آذربايجان و يكى هم از هركدام از منطقههاى زير :
خراسان ، استراباد ، شاهرود ، بسطام ، كرمان ، اصفهان ، بروجرد ، خمسه ، خرقان ، خوزستان ، قزوين ، كرمانشاه ، كردستان ، گروس ، كزاز ، لرستان ،