و اميد كسى هستى كه بخاطر ( زشتى ) كردارش اميدى بخويشتن ندارد ، خدايا مرا برحمت خود از مهالك نجات بخش ، و از تنگناها - اى مولاى من - رهائيم ده ، و بسراى نيكان فرودم آر ، و از رفقاى مردم خوش كردارم گردان ، و گناهان شب و روزم را بيامرز اى آگاه بر اسرار ( و رازها ) تو پرداختن و أداى آنچه را از پدران و مادران و برادران و خواهران بر من واجب فرمودهاى بلطف و بزرگوارى خود به عهده گير ، و ما را در دعاى آن دسته از مردان و زنان با ايمانى كه دعايشان را مستجاب فرمودهاى شريكمان ساز كه براستى توئى داناى بخشندهء بزرگوار پر بخشش ، و درود خدا و سلام كامل او بر محمد و خاندانش باد .
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 629
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص٦٢٩