خدايا از تو درخواست كنم درخواست كسى كه بگناهش اعتراف دارد ، و بر مسئوليتهائى كه ( با ارتكاب گناه ) بعهدهاش آمده سخت پشيمان است ، و تو بهترين تكيهگاه و بهترين كسى هستى كه ( از گناه ) درگذرد و نسبت به كسى كه ( با گناه ) بر خود ستم كرده جود ورزد ، كه براستى گناهان مرا بپرتگاههاى نابودى كشانده و كارهاى زشتم مرا احاطه كرده است ، و من طاقت كشيدن آنها را ندارم و توئى اميد من ، و توئى تكيهگاه در سختى و آسانى ، و توئى پناهگاه ترسان غريق ، و مهربانتر از هر دوست شفيق ، و من آهنگ تو كردم اى آقاى من ، و توئى سر حد نهائى قصد هر قاصد ، و مهربانترين مهربانان در مورد درگذشت از گنهكاران ، و خدايا توئى آنكه آمرزش گناهان و بر طرف كردن گرفتاريها در نظرت بزرگ نيايد ، و توئى داناى هر غيب و پوشندهء هر عيب و بر طرف كنندهء هر گرفتارى بدان جهت كه توئى پايدار مهربانى كه به پروردگارى مخصوص گشته و بخدائى يگانهاى و از نياز داشتن بجا و مكان منزه هستى .
هيچ وصفكنندهء تو را محدود بكيفيت در نيابد ، و در پندارها بچگونگى از نظر وضع و زمان در نيائى ، پس تو را ستايش بشمارهء نعمتهائى كه بر خلق خود عطا كردهاى و تو را سپاس در طول آمد و رفت شبها و روزها ، خدايا هر خيرى بدست تو است و توئى صاحب اختيار آن ، و توئى ( دهنده و ) مهيا كنند هر عطا ، و سر حد نهائى هر خواسته ، و بدرگاه تو تقرب جويم برحمت وسيعت كه همه چيز را فرا گرفته ، چون كه اى پروردگار من جايگاهم را مىبينى ، و بر نهادم مطلع هستى و راز دلم را ميدانى و كارم بر تو پوشيده نيست ، و تو از رگ گردن به من نزديكترى ، بسوى من توجه كن توجهى كه ديگر به طرف موجبات خشم تو باز نگردم و بيامرز مرا آمرزشى كه ديگر بنافرمانيت اقدام نكنم ، اى بزرگوارترين بزرگواران ،
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 614
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص٦١٤