دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز بيست و پنجم ماه
پناه ميبرم بكلمات نامهء خدا كه هيچ نيكوكار و بدكارى از آن نگذرد ، آنها از شر هر چه آفريده در زمين و آنچه از زمين بيرون آيد و آنچه از آسمان فرود آيد و آنچه در آن بالا رود و از شر حوادث كوبندهء شب و روز ، و از شر هر كس كه خبرى را در شب آورد جز آن كس كه خبر خوشى آورد ، اى بخشاينده ، خدايا از تو ايمانى خواهم كه ارتداد ( و بازگشت ) در آن نباشد ، و نعمتى كه پايان نپذيرد ، و رفاقت با پيامبر بزرگوار : محمد و خاندان برگزيدهء پاكش در بلندترين بهشت جاويد با پيغمبران و راستى پيشگان و جانبازان و شايستگان و نيكو رفيقانى هستند خدايا به ترسم ايمنى بخش و آنچه را از من پوشيدنش بايد بپوشان ، و لغزشم را ناديده گير كه توئى خدائى كه معبودى جز تو نيست ، يگانهاى كه شريك ندارى ، پادشاهى تو راست و تو بر هر چيز توانائى خدايا من از تو درخواست كنم چون براستى توئى آن درخواستشدهء پسنديدهء يگانه معبود ، توئى نعمت بخش داراى احسان و بخشش مبتكر خلقت آسمانها و زمين داراى شوكت و بزرگوارى ، ( از تو خواهم ) كه بيامرزى گناهانم را همگى خرد و كلانش را آنچه از روى عمد و يا از روى خطا انجام دادهام و آنچه را من از خود فراموش كردهام ولى تو آن را از من ياد داشت كردهاى كه براستى توئى توبه پذير مهربان ، اى خدا ، اى مبتكر خلقت آسمانها و