تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 530

مساهمون:

ص٥٣٠
ستم كنند مگر آنان كه ايمان آورده و كار شايسته انجام دهند ، و آنها هم ( بسيار ) كمند ، و داود دانست كه ما ويرا امتحان كرده‌ايم و از اين رو از پروردگار خود آمرزش خواست و به حال ركوع ( و تواضع ) افتاد و ( بدرگاه خدا ) بازگشت . و از آيات او است شب و روز و خورشيد و ماه ، براى خورشيد سجده نكنيد و نه براى ماه ، بلكه براى خدائى كه ايشان را آفريده سجده كنيد اگر شما او را پرستش ميكنيد . خدايا توئى آمرزندهء مهربان و منم گنهكار خطاكار ، خدايا توئى دهنده و منم خواستار . خدايا توئى پايدار و منم ( فانى ) ناپايدار ، خدايا توئى توانگر بىنياز و منم فقير سرتا پا نياز ، خدايا توئى عزيز و منم خوار ذليل ، خدايا توئى آفريدگار و منم آفريده ، خدايا توئى مالك و منم مملوك . خدايا عذاب دوزخ را از ما بگردان كه براستى عذاب دوزخ دائم و پيوسته است ، و دوزخ بد جايگاه و توقفگاهى است ، ( و گويند ) ما « 1 » شنيديم و پذيرفتيم پروردگارا و آمرزشت را خواهانيم و سرانجام بسوى تو است . پروردگارا بر دانشم بيفزا و در روزى كه مردمان بر انگيخته شوند خوار و رسوايم مفرما ، پروردگارا مرا داخل گردان داخل گرداندنى نيك ، و برونم آر برون آوردنى نيك و برايم از جانب خود حجتى نصرت آور مقرر فرما ، پروردگارا مرا بمنزلى با بركت فرود آر كه تو بهترين فرود آرندگانى پروردگارا سينه‌ام بگشا و كارم را آسان كن ، پروردگارا ما را با برادرانمان كه در ايمان بما سبقت جستند بيامرز ، و در دل ما - پروردگارا - نسبت به كسانى كه ايمان آورده‌اند كينه قرار مده كه براستى تو مهربان و رحيمى ، پروردگارا توبهء ما را بپذير و بما رحم كن و ما را هدايت فرما و بيامرزمان ، و بهترين دوران عمر ما را آخر آن مقرر فرما ، و بهترين اعمال ما را پايان آنها
هامش
( 1 ) - اقتباس از آيهء 285 سورهء بقره