دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز بيست و سوم ماه
« همانا من زنى را يافتم « 1 » كه بر آنها پادشاهى مىكند ، و همه چيز به دو داده شده و تختى بزرگ دارد ، او را ديدم كه با قوم خود براى غير خدا براى خورشيد سجده ميكنند و شيطان اعمالشان را براى آنها آراسته و از راه ( حق ) بازشان داشته تا هدايت نيابند ، آن خدائى كه نهان را در آسمانها و زمين آشكار سازد و بنهان و آشكار ( مردمان ) آگاهست سجدهاش نكنند ، آن خدائى كه جز او معبودى نيست و پروردگار عرش بزرگ است » .
بكيفر اينكه ديدار « 2 » اين روزتان را فراموش كرديد عذاب را بچشيد كه ما نيز بفراموشيتان سپرديم و بكيفر اعمالى كه ميكرديد عذاب هميشگى را بچشيد ، تنها كسانى به آيات ما ايمان آورند كه چون متذكر آنها گردند به سجده افتند و بستايش پروردگارشان تسبيح گويند و تكبر نكنند ، پهلوهاشان از بستر خواب تهى كنند و پروردگارشان را با بيم و اميد بخوانند و از آنچه روزيشان كردهايم انفاق كنند ، هيچ كس نداند چه نعمتها و لذتهاى مسرت بخشى بپاداش كارهائى كه ميكردهاند بر ايشان نهان ( و ذخيره ) كردهاند ، خدايا مرا از آن كسانى گردان كه بهشتهاى اقامتگاه دارند بپاداش اعمالى كه ميكردهاند .
( داود ) گفت : « 3 » البته به تو ستم كرده كه درخواست كرده تا ميش خود را ضميمهء ميشهاى خود كند ، و براستى كه بسيارى از شريكان بهمديگر
هامش
( 1 ) - آيات 23 به بعد از سورهء شريفهء نمل است .
( 2 ) - آيات 14 به بعد سورهء حم سجده .
( 3 ) - آيات 24 به بعد از سورهء ص