دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز يازدهم
منزه است آن خدائى كه بندهء خود را شبانگاه از مسجد الحرام تا مسجد اقصى كه اطرافش را بركت دادهايم راه برد تا آيات خود را به دو بنمايانيم كه براستى او شنوا و بينا است ، منزه است خدا و برتر است از آنچه ( مشركان ) گويند برترى بسيارى ، آسمانهاى هفتگانه و زمين و هر كه در ميان آنها است براى او تسبيح گويند ، و هيچ موجودى نيست مگر آنكه بستايش وى تسبيح گويد ولى شما تسبيح گفتنشان را نميفهميد براستى كه او بردبار و آمرزنده است ، او منزه است ، و چون كارى را اراده كند ، فقط به دو گويد :
باش ، و وجود يابد ، تو ( اى پيغمبر ما - اى محمد - ) بر آنچه ( مردمان ) ميگويند صبر كن ، و پيش از طلوع خورشيد و پيش از غروب آن بستايش پروردگارت تسبيح گوى ، و ساعاتى از شب و اطراف روز نيز تسبيح گوى شايد خوشنود شوى « 1 » منزه است پروردگار تو پروردگار عزتمند از آنچه ( منكران ) توصيف كنند . و درود بر پيغمبران و ستايش خداى را پروردگار جهانيان ، منزه است خدا پروردگار عرش بزرگ ، منزهى تو ، و من از ستمكارانم ، منزه است خدا و برتر است از آنچه ( با او ) شريك ميكنند ، منزه است او خداوند يكتاى قهار ، منزه است آن خدائى كه بدست او است سلطنت هر چيزى و بسوى او بازگشت ميكنيد ، منزه است پروردگار آسمانهاى هفتگانه و پروردگار عرش بزرگ ، تسبيح گويد براى خدا هر چه در آسمانها و زمين است و او نيرومند و فرزانه است . سلطنت آسمانها و زمين مخصوص او است ، زنده كند و بميراند و او به همه چيز توانا است ، اول و آخر ( هر موجود و عالم هستى ) و آشكار و پنهان او است و به همه چيز دانا است ، او است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد آنگاه بتدبير عرش پرداخت ، هر چه در زمين فرو رود ، و هر
هامش
( 1 ) - اقتباس از سورهء طه آيهء 130