با عطوفت ، اى مالك ، اى با جبروت ، اى كه بر هر چيز تسلط دارى ، من كردار و عملى كه بوسيلهء آن بحاجت و خواستهام برسم ندارم ، پس از تو به حق آن نامت كه آن را از جامعيت خودت آفريدى و در عالم غيب تو جايگير شد و از خودت به چيز ديگرى آن نام بيرون نيايد ، از تو خواهم بدان نام و بخودت كه بدان تلفظ نشود و كسى به زبان نيارد هرگز و بدان كه چيزى براى من جز آن نيست ، و هيچ كس را نيابم كه نسبت به من سودمندتر از تو باشد ، اى بزرگ ، اى و الا ، اى خدائى كه خود را به من شناساند ، اى كه مرا بفرمانبردارى خود دستور داد ، اى كه مرا از نافرمانيش بازداشت ، اى كه خواستهام را به من عطا فرمود ، اى كه خوانندش ، اى كه از او درخواست كنند ، اى كه همه جوياى اويند ، خدايا آن سفارشى را كه بدان مرا محافظت كردى من پشت سر انداختم و فرمانبرداريت نكردم ، و اگر در آن دستورى كه به من داده بودى فرمانبرداريت كرده بودم تو مرا كفايت ميكردى در مورد آنچه بخاطر آن بدرگاهت برخاستهام پيش از آنكه برخيزم ، و من با نافرمانيم به تو اميدوارم ، پس اى خدا ميان من و اميدى كه دارم حائل مشو ، و دست ( حاجت ) مرا پر و سرشار از خير و فضل و نيكى و عافيت و آمرزش و خوشنودى خود بسويم بازگردان به حق خودت اى آقاى من .
سپس اين دعا را كه ( كه ترجمهاش ذيلا از نظر شما ميگذرد ) دنبالش بخوان اى ذخيرهام در وقت گرفتاريم ، و اى فريادرسم در وقت سختيم ، و اى ولى نعمتم ، اى برآورندهء حاجتم ، اى پناهگاهم در وقت هلاكتم ، و اى نجات دهندهام از نابوديم ، و اى نگهدارم در تنهائيم ، درود فرست بر محمد و خاندان محمد و بيامرز خطايم را ، و كارم را آسان گردان ، و پراكندگيم را گردآورى كن ، و خواستهام را انجام ده ، و كارم را اصلاح فرما ، و مهم مرا كفايت فرما ، و در كار من فرج و گشايش مقرر كن ، و هرگز ميان من و عافيت جدائى مينداز تا مرا زنده دارى و هم در آن وقت كه مرا بميرانى ، اى مهربانترين مهربانان .
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 376
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص٣٧٦