كه طبع كريمى دارد حاجت نزد أو مبر واميد باو مدار .
8976
من لم يرض من صديقه الّا بايثاره على نفسه دام سخطه .
هر كه راضى نشود از دوست خود مگر باختيار أو بر نفس خود دايم باشد خشم أو ، مراد اينست كه اگر چه دوست بايد كه دوست خود را اختيار كند بر نفس خود بدادن چيزى باو كه محتاج باشد بآن با وجود احتياج خود نيز بآن ، نهايت چنين دوستى بسيار كم ميباشد پس اگر كسى راضى نشود از دوست خود مگر باين معنى پس هميشه خشمناك باشد از دوستان خود پس بايد كه اين توقّع از دوستان نداشت .
8977
من كانت صحبته في اللَّه كانت صحبته كريمة ومودّته مستقيمة .
هر كه بوده باشد صحبت أو يعنى آميزش أو در راه خدا ، بوده باشد مصاحبت أو گرامى وبلند مرتبه ودوستى أو راست .
8978
من لم تكن مودّته في اللَّه فاحذره فانّ مودّته لئيمة وصحبته « 1 » مشومة .
هر كه نبوده باشد دوستى أو در راه خدا پس حذر كن از أو پس بدرستى كه دوستى أو خسيس وپست مرتبه است ومصاحب أو شوم وبىيمن وبركت .
8979
من سالم اللَّه سلّمه ومن حارب اللَّه حربه .
هر كه آشتى باشد با خدا سلامت دارد خدا أو را ، وهر كه جنگ كند با خدا جنگ كند خدا با أو ، مراد به « آشتى بودن با خدا » أطاعت وفرمانبردارى اوست
هامش
( 1 ) « صحبته » را مرفوع نيز مىتوان خواند مطابق قاعدهء نحويّهء معروف ، ابن مالك گفته :« وجائز رفعك معطوفا على * منصوب انّ بعد ان تستكملا »ومراد باستكمال گذشتن خبر است .