وروايت شده نيز از آن حضرت يا از حضرت امام محمّد باقر صلوات اللّه وسلامه عليهما كه فرموده : دو مرد داخل مسجد شدند يكى عابد وديگرى فاسق ، پس بيرون آمدند از مسجد ، فاسق صدّيق بود وعابد فاسق ، واين بسبب اين بود كه عابد داخل مسجد شد در حالي كه ناز كننده بود بعبادت خود وناز ميكرد بآن وانديشه آن داشت ، وانديشه فاسق در پشيمانى بر فسق خود بود وطلب آمرزش ميكرد از خداى عزّ وجلّ از آنچه كرده بود از گناهان ، وأحاديث ديگر نيز در اين باب بسيار است .
601
الهوى داء دفين .
خواهش بيمارئى است پنهان ، يعنى بيمارئى است معنوي كه اثر آن در بدن ظاهر نباشد پس علاج آن بتفكّر وتأمّل در مفاسد ومضارّ آن بايد كرد تا زائل گردد چنانكه بيماريهاى صوري بادويه معالجه شود .
602
الذّكر نور ورشد .
يادآورى حقّ تعالى نور وروشنى است وسلوك راه است .
603
النّسيان ظلمة وفقد .
فراموشى حقّ تعالى وترك ذكر أو تاريكى است ونيافتن راه حقّ .
604
التّوكّل أفضل عمل .
توكّل بر خدا وواگذاشتن أمور خود باو أفضل عملي است .
605
الثقّة باللّه أقوى امل .
اعتماد بر خدا داشتن قوىترين اميدى است .
606
الايثار شيمة الأبرار .
ايثار خصلت نيكوكاران است ومراد بايثار اكرام « 1 » وبخشش است يا اختيار كسى
هامش
( 1 ) در حاشية بخط غير مصنف ( ره ) : « ظاهرا كرم » .