( 1 )
معجزات اخلاقى امير المؤمنين على ( ع )
( 2 ) و امّا معجزات اخلاقى حضرت على - عليه السّلام - از دليلهاى آشكار او آن است كه خداوند او را با دو پيامبر يعنى « عيسى و يحيى » برابر كرده است ، خداوند در بارهء عيسى - عليه السّلام - فرمود : « با مردم در گهواره سخن مىگويد » « 1 » كه او بخاطر كمال عقلى كه داشت ؛ كارهاى خارق العاده مىنمود . و در بارهء يحيى مىفرمايد : « و به او در كودكى مقام نبوّت داديم » « 2 » .
و از آيات خداوند كه نسبت به على - عليه السّلام - خارق العاده مىباشند ، كمال عقل او و زيادى علم و معرفت او به خداى متعال و رسولش است ، با اينكه در سن كودكى بود تا جايى كه پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله - او را به تصديق و اقرار به نبوّتش دعوت كرد و از او خواست علم حقيقى را به دوش بگيرد و از او پنهانى تعهد گرفت كه اداى دين و امانت او را نمايد . و او را مكلّف به علم و عمل مشروع نمود در وقتى كه سنّ او از ده سال كمتر بود .
پس كمال عقل او و شناخت و معرفتش نسبت به خدا و رسولش ، از نشانههاى درخشان خداوند است كه به وسيلهء اين نشانه ، امرى خارج از عادت شد كه بر جايگاه او نسبت به پيامبر دلالت مىكند و مخصوص بودن او به پيامبر و آماده نمودن پيامبر او را براى امامت و حجّت بودن او بر مردم ، پس در خارق العاده بودن مانند حضرت عيسى و يحيى مىباشد .
و اگر على - عليه السّلام - در آن موقع كامل نبود ، هيچ گاه رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - او را موظف به اقرار بر نبوّتش نمىكرد و از او اقرار در حقش نمىطلبيد و دعوتش را قبل از همهء مردان ، از او شروع نمىكرد .
امّا زهد و علم و بردبارى و شجاعت او ، دشمنانش نيز بدان اقرار مىكنند ، پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله - همه چيزهايى كه خداوند به او آموخته بود از گذشته
هامش
( 1 ) سورهء آل عمران ، آيهء 46 .
( 2 ) سورهء مريم ، آيهء 12 .