باب در مورد سه تن كه ديوارى را خراب ميكردند و بر يكى از آنها فرو ريخت و او را كشت
5361 - ابو بصير - مكفوف - از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است كه فرمود : امير مؤمنان عليه السّلام در مورد ديوارى كه سه تن بكمك هم آن را خراب ميكردند ، و بر يكتن از آنان فرو ريخت و او را بكشت ، آن دو تن ديگر را ضامن خون او دانست و حكم بديه داد ، زيرا هر كدام ضامن يك ديگرند .
باب راجع به شخصى كه كشته شود و بدهكار باشد
5362 - ابو بصير گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم : مردى بدهكار و بىمال را ميكشند ، آيا اولياء او حقّ دارند كه خون او را به قاتل ببخشند در حالى كه بدهكار است ؟ فرمود : طلبكاران با قاتل طرف هستند ، پس اگر اولياء مقتول خون او را به قاتل ببخشند ، خود ضامن دين او براى طلبكاران هستند و چنانچه نبخشند ، ضامن نخواهند بود .