قصاص خواست ، حكم فرمود كه او را قصاص كنند و نيم ديهء او را به ورثه اش بپردازد .
شرح : « اصل خبر را كلينى و شيخ از ابن أبى عمير از جميل بسند مرفوع نقل كردهاند » .
5306 - ابو ولَّاد حنّاط گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم مردى كشته شده ، و پدر و مادر او زندهاند و داراى يك پسر است ، فرزند ميگويد : من ميخواهم قاتل پدرم را قصاص كنم ، و از پدر و مادر يكى گويد : من بخشيدم ، و ديگرى ( مادر ) گويد : من دبه ميستانم ؟ فرمود : فرزند يك ششم ديه را بمادر مقتول دهد ، و يك ششم ديه را كه حقّ پدر است و عفو كرده به ورثهء قاتل دهد و او را قصاص كند .
5307 - و ابو ولَّاد نيز گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم مردى كشته شده و فرزندانى دارد هم صغيرند و هم كبير ، بفرمائيد اگر اولاد كبير او سهمشان را بخشيدند حكم چيست ؟ فرمود : او را نمىكشند ، و بخشش فرزندان كبير سهم خود را صحيح است ، و نسبت به صغير بايد انتظار كشند تا كبير شود ، و مىتوانند حقّ خود را ديه خواهند . و در روايتى آمده است كه هر گاه يكى از اولياء دم بخشيد ، ديگر قصاص برداشته مىشود ( و بايد آن ديگر بديه تن دردهد ) .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 527
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٥٢٧