و هر كس برادر مسلمانش بدريافت وامى از او نيازمند شود ، و او قادر بر رفع نياز او باشد و دريغ دارد ، خداوند بوى بهشت را هم بر وى حرام كند .
و هر كس بر ناسازگارى ، و بدخوئى همسرش صبر كند و به اميد أجر بردبار باشد ، خداوند ثواب شاكران را به او عطا فرمايد . و هر بانوئى كه به شوهر خود آسان نگيرد ، و چيزى را كه در توان او نيست بر او تحميل كرده و از وى بخواهد ، خداوند هيچ كار نيكى را از وى نپذيرد ، و او خدا را ديدار كند در حالى كه بر او خشمگين باشد .
آرى ، و هر كس برادر مسلمان خود را احترام كند ، بىشك خداوند عزّ و جلّ را گرامى داشته است .
و رسول خدا صلَّى الله عليه و آله نهى فرمود از اينكه شخصى امامت كند در نماز بر مردم مگر با خواست خود مردم ، و فرمود : هر كس امامت كند بر قومى و آنان به او راضى باشند ، و وى در حضور به جماعت رعايت وقت كند و نماز را از حيث قراءت و ركوع و سجود و نشستن نيكو انجام دهد ، پس براى او مانند ثواب نماز همهء مأمومين خواهد بود ، بىآنكه از اجر آنان چيزى كاسته شود .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 324
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٢٤