اعضاء بدن است ، و صورت و عورتين را مستثنى دانند و نزنند ، و زن حامله رجم نمىشود ، و چنانچه زن به لعان حاضر شد حدّ آن كه رجم است از او برداشته مىشود و ميان آن زن و شوهر براى هميشه جدائى مىافتد و ديگر بر او حلال نخواهد شد .
شرح : « بايد دانست كه حدّ رجم هرگز ثابت نخواهد شد ، زيرا هيچ انسان با شعورى در مقابل چهار شاهد عادل نمىتواند مرتكب اين عمل شود ، و شخص عادل نيز به عورت زن و مرد بيگانه نمىنگرد تا بتواند شهادت دهد كه من مانند ميل در سرمه دان آلت فلانى را در فرج فلان زن ديدم و ديگران با من بودند و ديدند ، و در اداء شهادت بايد همه متّفق القول تفصيل واقعه گويند كه اگر در زمان يا مكان يا وضع ديدن اختلاف كنند خود بايد تازيانه بخورند و تنها شهادت به در آغوش يك ديگر ديدن و يا شهادت به بوسه رجم را موجب نمىشود ، و اقرار مرتكب چهار بار موجب حدّ است يعنى صد تازيانه نه موجب رجم و رواياتى كه اقرار را موجب رجم دانسته غالبا مخدوش است و از نظر سند قابل اعتبار نيست و شرح مفصّل آن إن شاء الله در كتاب حدود خواهد آمد » .
و اگر شخصى به فرزندش ابن زانيه خطاب كند بايد حدّ قذف بخورد .
و اگر مرد پس از لعان ادّعا كند كه فرزند از آن اوست او را نسبت به وى مىدهند ولى زوجه اش را به او باز نمىگردانند ، پس اگر پدر بمرد فرزند اين چنين از وى ارث مىبرد ولى اگر فرزند از دنيا رفت و پدر زنده بود ارث نمىبرد و ميراث او بمادرش ميرسد ، و چنانچه مادر نداشت ميراثش بخويشانى كه از طرف مادر با وى بستگى
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 239
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٣٩