چون طلعت حسن گل رخسار بو الحسن * گلنار و لاله گون و دل افروز و جانفزاست
در آستان مهدى زهرا به تهنيت * شور و نشاط و غلغله از هر طرف بپاست
عيد تولّد حسن و ماه مغفرت * بخشد اگر خدا گنهء عاصيان رواست
روز ولادت حسن و عيد مسلمين * گر سر به پاى پير جماران نهى سزاست
يا رب به جان يوسف زهرا كه لطف او * همواره يار و ياور رزمندگان ماست
بر ما ببخش جرم و خطاى گذشته را * توفيق ده بدانچه تو را موجب رضاست
« مردانى » از تو مىطلبد حسن عاقبت * چون خوشهچين خرمن اولاد مصطفىست « * »
امام مجتبى ( ع ) و غلام
خادمى از خادمان مجتبى * كرد روزى از ره غفلت خطا
خواست سبط احمد او را در حضور * تا شود هادى راهش از وفا
شد غلام و در بر مولاى خويش * سر به زير افكنده از فرط حيا
بر لبش « و الكاظمين الغيظ « 1 » » بود * در حضور آن ولى الاوليا
ديد چون از جرم خويشش شرمسار * رحمت آورد آن امام مقتدا
هامش
* فروغ ايمان ، مجموعهء اشعار ، محمد على مردانى ، مؤسسهء انتشارات امير كبير ، تهران ، 1367 ه . ش ، ص 54 .
( 1 ) - اشاره است به آيهء شريفهء :الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ. « كسانى كه از مال خود به بينوايان در حال وسعت و تنگدستى انفاق كنند و خشم و غضب خود فرو نشانند و از بدى مردم در گذرند ( چنين مردمى نيكوكاراند ) و خدا دوستدار نكوكاران است » ( آيهء 136 سورهء آل عمران ) .