صاحب عزاست صاحب عصر ، اندرين عزا * روحش به چار سالگى از كينه خسته است
بر چهرهء امام زمان ، آن دُر يتيم * از باد ظلم گرد يتيمى نشسته است
در خانهاى كه مركز اندوه و ماتم است * دشمن كمر به غارت آن خانه بسته است
از لطف آن كه نار كند بَرْد بر خليل « 1 » * صاحب زمان ز آتش بيداد رسته است
اندر بقيع و سامره و كربلا و طوس * گلهاى فاطمه بنگر دسته دسته است « * »
هامش
( 1 ) - اشاره است به آيهء مباركهء :يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ: « اى آتش سرد و سلامت باد بر ابراهيم » ( انبياء / 68 ) .
* جلوههاى رسالت ، سيد رضا مؤيّد ، انتشارات علىزاده ، مشهد ، 1370 ه . ش ، ص 11 .