اى قبلهء مراد كه در بركة السّباع * شيران به پيش پاى تو آرند سر فرود
قربان ديدهاى كه به بزم تو فاش ديد * جاى قدوم عيسى و موسى و شيث و هود
قرآن ناطقى تو و قرآن پاك را * الحق مفسّرى ، ز تو شايستهتر نبود
دشمن بدين كلام ستايد ترا كه نيست * در روزگار ، چون تو به فضل و كمال و جود
شادى به نزد مردم غمديده نارواست * جانها فداى لعل لبت كاين سخن سرود
مدح شما ، ز عهدهء مردم برون بود * اى خاندان پاك كه يزدانتان ستود
از نعمت ولاى شما خاندان وحى * منّت نهاد بر همگان ، خالق ودود
اى پور هادى ، اى حسن العسكرى ز لطف * بپذير ، از « مؤيد » دلخسته اين درود « * »
در رثاى امام حسن عسكرى ( ع )
امروز عسكرى ز جهان ديده بسته است * قلب جهان و قطب زمان ، دل شكسته است
آن حجّت خداى ز بيداد معتصم * پيوند زندگانيش از هم گسسته است
هامش
* جلوههاى رسالت ، سيد رضا مؤيّد ، انتشارات علىزاده ، مشهد ، 1370 ه . ش ، ص 47 .