با اين همه ، در اين مدّت كوتاه رياست و امامت اسلامى ، آثار مهمى از تفسير قرآن و نشر احكام و بيان مسائل فقهى از آن حضرت بر جاى ماند و اصحاب و شاگردان آن حضرت از محضر پرفيضش بهرهمند مىشدند .
شهادت امام حسن عسكرى را ربيع الاول سال 260 هجرى نوشتهاند .
معتمد عباسى به وسيلهء طرفداران خود كه درباريان فريبكار بودند آن حضرت را مسموم كردند ولى براى اين كه مردم از حقيقت امر مطلّع نشوند اطبايى را امر كرد به معالجهء و عيادت آن حضرت بپردازند . امّا آن امام همام به وسيلهء زهرى جانگداز كه خليفه در غذا به آن حضرت خورانيده بود وجود مقدسش ازين جهان خاكى به عالم باقى ارتحال يافت و شهر سامرا را غبار غم و اندوه در بر گرفت . فرزند بزرگوارش ، حجّت حق بر آن حضرت نماز گزارد .
دشمنان نتوانستند به وجود عزيزش گزندى برسانند . حضرت حجة بن الحسن از نظرها غايب است و تا لحظهاى كه مشيّت خدا اقتضا كند از نظرها پنهان خواهد ماند .
اينك اشعارى در نعت و مصيبت حضرت عسكرى ( ع ) نقل مىشود :
مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 294
مساهمون: احمد احمدى بيرجندى
ص٢٩٤