چيزى نمانده است كه از سيل لاله ، كوه * ديوانهوار باديه پيما شود همى
انفاس عيسى است مگر باد فروردين * كاموات باغ از او همه احيا شود همى
آرى بعيد نيست به تأييد نور حق * خاك فسرده جنّت ماوا شود همى
ديباچهء حقيقت و سر لوحهء وجود * كز او پديد قدرت يكتا شود همى
پنجم ولى و حجّت حق باقر العلوم * كش خور ز نور عارض رسوا شود همى
اى حجت خدا كه به نزد عطاى تو * دريا ز تنگدستى شيدا شود همى
بر درگه تو بهر نياز آورد نماز * خورشيد هر صباح كه پيدا شود همى
ابكم به عشق مدح تو گويا شود همى * اعمى به شوق روى تو بينا شود همى
كلك و بنان و خامهء « طائى » به مدح تو * معجز نماى نطق مسيحا شود همى
تا در خزان فسرده همى بوستان شود * تا در بهار دشت مصفّا شود همى
يارت قرين رحمت يزدان همى شود * خصمت رهين مرگ مفاجا شود همى « * »
هامش
* ديوان طائى شميرانى ، جلد دوم ، بخش قصايد ، تبريز ، 1366 ه . ش ، ص 425 .