سيد سجّاد و سلطان صفا را * شاه ايمان كشور كَوْن و مكان را
قبلهء اهل سجود و ركن ايمان * آن كه سبقت برد پاكان جهان را
برد گوى سبقت از خوبان عالم * آدم و نوح و خليل پاك جان را
در روانش صد فروغ از نور سبحان * در جمالش صد نشان آن بىنشان را
طاعت و زهد و ثناى صبح و شامش * كرد حيران قدسى عرش آشيان را
پرتو مشكات و مصباح جمالش * ساخت روشن كعبه و دير مغان را
نغمهء سُبّوح و قُدّوس ثنايش * در نشاط آورد فوج قدسيان را
دفتر راز و نياز بىمثالش * دفتر عشق است عقل نكته دان را
آن صحيفهء سرّ سجّادى است كاشف * راز عشق آن امام راستان را
ز آن صحيفه آيت سجّاد بيند * ديدهء اهل صفا ، راز نهان را
درس عشق آموخت اوراق زبورش * همچنان داود مرغ بوستان را