گوهر ( شمسة الشعرا ) حاج گوهر خانم دختر موسى خان قاجار در زمان فتحعليشاه زندگى مىكرده . بنا به نوشتهء كتاب « خيرات حسان » وى علاوه بر ذوق ادبى در ستارهشناسى نيز دست داشته است .
اين بانوى سخنور در غزل و قصيده مسلّط بوده است . بر اثر گرايش مذهبى بيشتر چكامههايش در مدح اهل بيت عصمت ( ع ) است . ديوان اين زن سخندان در سال 1319 ه . ق به خط ملا اسماعيل فرزند ملا محمد خوانسارى چاپ شده است .
26 در ولادت و مدح صدّيقهء طاهره فاطمهء زهرا ( س )
اى شوخ دلربا و اى تُرك ميگسار * اى يار سرو قد و اى سرو مه عِذار
اى آفت خطا و اى غارت ختن 0735945 خ 0 1 خ * اى فتنهء خجند و اى لعبت تتار
اى حور دلفريب و اى روح دلپذير * اى سرو دلنشين و اى ماه جان شكار
از تيغ ابروان خلقان كنى قتيل * از تاب گيسوان شيران كنى مهار
ماهى در آسمان سروى به بوستان * روحى درون جان كبكى به كوهسار
بر گرد روى تو چوگان موى تو * گويى كه روم ( 1 ) شد محصور زنگبار 1735945 خ 0 2 خ
زلفت به هر گره سحّار بابل است * چشمت به هر نگه قتّال روزگار
ز ابرو زنى خدنگ بر جان دهى شكنج * از تن كشى توان از دل برى قرار
مجمر همى بسوز زان روى آتشين * عنبر همى بساز زان خال مشكبار
شانه همى بزن بر زلف پيچ پيچ * غازه 2735945 خ 0 3 خ همى بنه بر چهر آبدار