تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 112

مساهمون:

ص١١٢
جهانگير ضيائى مرحوم حاج ميرزا جهانگيرخان ضيائى فرزند محبعلىخان در سال 1275 ه . ش متولّد شد . وى در كابينهء سپهدار اعظم قبل از كودتاى سوم حوت 1299 كفالت وزارت خارجه را بر عهده داشت . او در شعر بخصوص در قصيده دستى داشت و « ضيائى » تخلّص مىكرد . مرحوم ضيائى در سال 1352 ه . ش وفات يافت و در ظلّ قبّهء حضرت معصومه عليها السّلام در قم دفن گرديد . ضيائى به خاندان عصمت و طهارت ( ع ) ارادت خاص داشت .

32 در مدح حضرت زهرا سلام اللّه عليها

اى فلك عصمت و شفيعهء محشر * مهر جهانى و نور چشم پيمبر
كفو على مادر ائمهء اطهار * دختر پيغمبر و حبيبهء داور
سيّدهء جملهء زنان دو عالم * عالم ايجاد را وجود تو مفخر
مفخر حوّا و افتخار خديجه * مفتخر از خدمت تو مريم و هاجر
با تو شناسند حق چهار گهر را * احمد و سبطين را و ساقى كوثر
نور تو از نور كبريا شده مشتق * زهره و زهرات خوانده خالق اكبر
نور خدا را چگونه وصف توان كرد * آدم خاكى و وصف نور مطهّر
همچو نبى و على سواره درآيى * با شرف و شوكت و جلال به محشر
چشم شفاعت همه به لطف تو دوزند * جمله سفيد و سياه و كهتر و مهتر
نور تو رخشان شدى سه دفعه به هر روز * چون به مصلّى شدى به حسب مقرّر