كان همه مقتول و مسمومند و مجروح از جهان * وين همه ميمون و منصورند امير الفاسقين اى كسايى هيچ منديش از نواصب و ز عدو * تا چنين گويى مناقب دل چرا دارى حزين « 9 » ( 9 ) همان ، صص 46 - 47 .