تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 307

مساهمون:

ص٣٠٧
[ 37 ]
شرح
7910945 خ 0 ( 1 ) خ - نضيد : برهم نهاده ، مرتّب . 7910945 خ 0 ( 2 ) خ - مشكوى : بتخانه ، مجازا حرمسرا . 7910945 خ 0 ( 3 ) خ - مينا : شيشهء شراب ، آبگينهء رنگين . 4020945 خ 0 ( 4 ) خ - آموى : رود ، رودى است بين ايران و توران . 4020945 خ 0 ( 5 ) خ - معاد : جاى و زمان بازگشت . 1120945 خ 0 ( 6 ) خ - ملاذ : پناهگاه . 7910945 خ 0 ( 7 ) خ - سمراد : وهم ، خيال و پندار . 5020945 خ 0 ( 8 ) خ - زياد : بزيد ، زندگى كند ( فعل دعائى از زيستن ) . 1120945 خ 0 ( 9 ) خ - خاد : مرغى است به نام غليواج يا غليواژ . * * * [ 38 ] 1020945 خ 0 ( 1 ) خ - قدسيان : فرشتگان . 4020945 خ 0 ( 2 ) خ - مطاف : محل طواف . 4020945 خ 0 ( 3 ) خ - سلسال : درختى است كه آواز آهنگين پرندگانش خوش و گوشنواز است . باغى است كه آب جويش روان و گواراست . 9020945 خ 0 ( 4 ) خ - تسنيم : نهرى است در بهشت . 9020945 خ 0 ( 5 ) خ - ناظر است به آيهء شريفهء :« . . . فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ »( آيهء 36 سورهء نور ) . غدوّ و آصال : بامدادها و شامگاهان . منظور اين است كه : خداوند متعال فرموده است كه در اين [ خانه ] نام و ياد خداوند در بامدادان و شامگاهان بر زبانها جارى باشد .
مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 307 | احمد احمدى بيرجندى / سيد على نقوى زاده