[ 71 ] عبد اللّه حسينى معاصر
غزل غربت
اى آستان قدس تو تنها پناه من * بر خاك باد پيش تو روى سياه من
مىآيد از درون ضريحت شميم عشق * پيچيده در فضاى حرم سوز و آه من
چشمم به چلچراغ حريم تو روشن است * اى چلچراغ چشم تو خورشيد راه من
گلدستهات منادى صوت اذان عشق * مأنوس با غروب و زوال و پگاه من
مهر از فروغ گنبد پاكت گرفته وام * شمس الشموس هستى و نامت گواه من
هر صبحدم به شوق تو بيدار مىشوم * كافتد به بارگاه تو لختى نگاه من
اى غربت مجسّم تاريخ ، اى امام * اى خاك پاى مرقد تو بوسه گاه من
* * *