تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 204

مساهمون:

ص٢٠٤
[ 50 ] شيخ محمد حسين آيتى بيرجندى ملقّب به ضياء الدين در سال 1310 قمرى در قاين متولد شده و در بيرجند نشو و نما يافت و از محضر پدر دانشمندش آقا شيخ محمد باقر گازارى كه عالمى مجتهد و استادى عاليقدر بود كسب كمال كرد . سپس براى تحصيل و تكميل معلومات به نجف اشرف سفر كرد و در آن ديار از محضر درس آقا سيد ابو الحسن اصفهانى و آقا ضياء الدين عراقى كسب علم نمود و به درجهء والاى اجتهاد نايل آمد . مرحوم آيتى در ضمن رسيدگى به امور شرعى مردم بيرجند و قاينات اشعارى نغز مىسرود و آثارى فراهم مىكرد . از جمله آثار وى : بهارستان ، مثنوى مقامات الابرار ، درّ غلطان و فرائد العقول است . وفاتش در سال 1350 شمسى اتفاق افتاد . 1 / 50

در ميلاد مقدس رضوى ، روز يازدهم ذى القعدة الحرام سروده شده است « 1 »

به تخت حسن چو كردى به صد كرشمه جلوس * زدند بر سر بام فلك ، بنام تو كوس 0531945 خ 0 1 خ
به روى دوش فكندى چو گيسوان سياه * اسير حلقهء زلف تو شد ، عقول و نفوس
به دور حلقهء زلفت عقول ، سرگردان * همت به چاه زنخدان ، هزار دل محبوس
هامش
( 1 ) ديوان درّ غلطان ، چاپ تهران ، اسفند 1346 ش .