[ 39 ] حاج محمد كاظم فرزند آقا عباس اصفهانى و متخلص به « غمگين » از شعراى معروف اصفهان در نيمهء اوّل قرن چهاردهم هجرى است . وى در سال 1280 هجرى در اصفهان تولد يافت و قسمت عمدهء اشعارش قصايديست كه به مدايح و مناقب چهارده معصوم سلام اللّه عليهم اختصاص يافته است .
« غمگين » در سال 1355 قمرى در زادگاه خويش وفات يافت و در تخت فولاد دفن گرديد .
در نعت على بن موسى الرضا عليه السلام « 1 »
امير مشرق و مغرب امام جنّ و بشر * وصىّ ختم رُسُل نور قادر ذو المن 4811945 خ 0 1 خ
شه سرير ولايت مه سپهر جلال * گل حديقهء 5811945 خ 0 2 خ دين مير ثامن ضامن 6811945 خ 0 3 خ
دل عظيمش بيغارهء 4711945 خ 0 4 خ دو صد دريا * كف كريمش سرمايهء دو صد معدن
گداى كويش اگر حاتم 5711945 خ 0 5 خ و اگر قاآن 1611945 خ 0 6 خ * ركاب گيرش اگر 0911945 خ 0 7 خ رستم و اگر بهمن 8711945 خ 0 8 خ
به خوان مكرمتش ميهمان چه جنّ و چه انس * ز فيض مرحمتش بهرهور چه مرد و چه زن
محامد 4611945 خ 0 9 خ دل پاكش برون ز وصف و بيان * حكايت كف رادش فزون ز نطق و سخن
سپهر و هر چه در آن قطرهايست زين دريا * جهان و هرچه در اين حبّهايست زين خرمن
حديث شهر سناباد 3911945 خ 0 10 خ و حال زائر آن * بود حكايت موسى و وادى ايمن
سنان حكم وى از هفت آسمان گذرد * بدان طريق كه از نرم پرنيان سوزن
خدايگانا « غمگين » كه هست مادح تو * همى بقلب و همى با زبان بسرّ و علن
پى نجاتش شاها تهمتنى 1811945 خ 0 11 خ بفرست * كه پاى بسته به چاه اندر است چون بيژن 2811945 خ 0 12 خ
هامش
( 1 ) ديوان غمگين اصفهانى ، به سعى استاد جلال الدين همايى ، تهران ، 1328 ش .