بود معشوقش خداوند كريم * خالق يكتاى رحمان و رحيم
وصف اين معشوق و عاشق كى توان * شرح كردن ، با نوشتن ، با بيان ؟ ! . . .
تا فتاد از خانهء زين بر زمين * ولوله افتاد بر عرش برين
زين مصيبت در عزا گردون نشست * كربلا ، يك سر به موج خون نشست
از جفا و جور و ظلم خاكيان * خاست فرياد از دل افلاكيان
قدسيان زين ماجرا جبران شدند * سر به زانو برده و ، گريان شدند
اى حسين ! اى زيب دامان بتول ! * اى حسين ! اى نور چشمان رسول !
اى ز تو دين محمّد پايدار * وز تو اركان شريعت استوار
اى ز تو نخل عدالت پرثمر * كاخ بيداد و ستم زير و زبر
اى شفيع روز محشر ، يا حسين ! * شيعيان را يار و ياور ، يا حسين !
76 . مجاهدى ، محمد على ( پروانه )
در سال 1322 در خانوادهاى مذهبى در شهر قم به دنيا آمدم . پدرم مرحوم آيت الله آقا ميرزا محمد مجاهدى تبريزى از اساتيد طراز اوّل حوزهء علميهء قم ، جدّ پدرىام مرحوم حجت الاسلام و المسلمين حاج ميرزا على اكبر مجاهد قرجه داغى از پيشقراولان نهضت مشروطيت در آذربايجان ، و نياى مادرىام مرحوم آيت الله العظمى حاج سيد حاج آقا ميلانى از مراجع تقليد روزگار خود به شمار مىرفتند .
تحصيلاتى ابتدايى و متوسطه را در شهر زادگاهم به پايان بردم و پس از استخدام در وزارت آموزش و پرورش به تحصيلات خود ادامه دادم و به مدت سه سال به تحصيل ادبيات عرب پرداختم و بعدا با ورود به مدرسه عالى قضائى قم ، در رشتهء حقوق قضايى فارغ التحصيل شدم .
از سنّ 18 سالگى به سرودن شعر پرداختم و با حضور در انجمن ادبى قم و محافل ادبى تهران از محضر اساتيدى چون استاد محمد على ناصح رئيس انجمن ادبى ايران و استاد محمد على فتى تبريزى بهرهها بردم .