پرش به محتوای اصلی

كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — صفحه 572

پدیدآورندگان:

ص۵۷۲
تكرار اين تبلور روشن در طنين كدام حنجره تاريخى شد ؟ * * * تنِ رود در برهوت بسترى بود طبيب سنّتىِ ابر نبض زمين را به بازى تازه‌اى نمىگرفت و تراخم تبخير چشم اقيانوسها را از تباهى مىانباشت كسى به تفسير كوير برنمىخاست تقصير از كدام گلو بود ؟ وقتى كنار شريعهء پولاد - خطاب تاريخ - گلويى تازه‌تر مىشد و خيمه‌گاهى بلند در حريق دامنه‌دار سكوت به غارت مىرفت . . . * * *