بازآ كه جهان رهائى از ظلمت * از شعشعهء رُخت به آسانى
اى مهر سپهرِ علم و دين بازآى * عالم شده شام تار ظلمانى
ما را سر خوان جود احسانت * بپذير تو از كرم به مهمانى
اى رهبر عالم ، اى كه صد خضر است * از شوق لقاى تو بيابانى
ما تشنهء جُرعهء وصال تو * تو چشمهء كوثرى و رضوانى
خلقى همه تشنگان ديدارت * اى آب حيات و خضر روحانى
تو ظلّ خداى فرد يكتائى * تو منبع لطف و جود احسانى
لطفى كن و خلق را ز غم بِرهان * بنماى رُخ اى جمال سُبحانى
بر طرّهء شه « الهيا » دِل بند * بگسل ز تعلّقات جسمانى