محمّد وارسته كاشانى ( وارسته )
رخصت ظهور
آن خالقى كه جان به تن انس و جان دهد * زينت ز مُلك صنع به هفت آسمان دهد
سو زندگى به آتش و توفندگى به باد * تسكين به خاك و سير به آب روان دهد
تا رهسپر شوند بسوى حريم قرب * پاى روان به قافلهء كهكشان دهد
تير شهاب تا فكَند سوى اهرمن * ماه نوى بدست فلك چون كمان دهد
از روى خاك تيره به يكدم مسيح را * جا در سپهر بى مدد نردبان دهد
كالاى نور گرچه ثمين است و پُر بها * بر مشترى ز راه كرم رايگان دهد