صبا بگو كه چها بر سَرم در اين غم عشق * ز آتش دل سوزان و برق آه رسيد ز شوق رُوى تو جانا بر اين اسير فراق * همان رسيد كز آتش به برگ كاه رسيد مرو بخواب كه « حافظ » به بارگاه قبول * ز وِرد نيم شب و درس صبحگاه رسيد