يزدجرد كسرى است . و از جملهء القاب آن حضرت زين العبّاد است . زيرا كه از بسيارى عبادت ، آرايش عابدان بود ؛ و سيّد العبّاد هم لقب آن حضرت است و آن حضرت را هم ذى الثفنات مىگفتهاند ، و يعنى خداوند پينهها و ثفنه پينهاى است كه بر زانوى شتر مىباشد ؛ گويند پيشانى مبارك آن حضرت سجّاد است از بسيارى سجده كه آن حضرت مىفرمود . و معنى سجّاد بسيار سجدهكننده است .
صاحب العزّ المنيع و المجد الرّفيع ، المقبور مع عمّه الحسن فى البقيع
آن حضرت صاحب عزّت و مناعت « 1 » است و خداوند « 2 » بزرگ بلند است و دفن كرده شده آن حضرت با عمّ خود امير المؤمنين حسن عليه السّلام در بقيع .
و وفات آن حضرت در مدينه بود . و بعضى گويند « آن حضرت را زهر دادند فامّا در اخبار صحاح اين ثابت نشده ؛ ولادت » « 3 » آن حضرت در مدينه بوده روز جمعه ؛ و بعضى گويند پنجشنبه نصف ماه جمادى الآخر ؛ و وفات آن حضرت روز شنبه دوازدهم ماه محرم سنهء خمس و تسعين بود از هجرت ؛ و سنّ مبارك آن حضرت از شصت متجاوز بود ؛ و قبر مقدس آن حضرت در مرقد امير المؤمنين حسن عليه السّلام است و هر دو در يك قبر مدفون شدهاند و قبر حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام امام جعفر صادق عليه السّلام با ايشان همه يك قبر است و خواجه محمد پارسا بخارى در كتاب فصل الخطاب « 4 » از بعضى اكابر روايت كرده كه ايشان فرمودهاند : چه قطعه زمينى كه خداى تعالى او را مشرّف ساخته به وجود چنين ابدان طيّبه و اجسام طاهره كه مورد فيض الهى و محلّ نزول رحمت نامتناهى است .
اللهم صل على سيدنا محمد سيّما الامام السّجاد زين العبّاد و سلّم تسليما
هامش
( 1 ) . در « غ » : ذو مناعت .
( 2 ) . « خداوند » در اينجا و عبارت دو سطر قبل به معناى : صاحب .
( 3 ) . تنها در « غ » آمده .
( 4 ) . فصل الخطاب لوصول الاحباب از مولى محمد بن محمد بن محمود حافظى بخارى ( م 822 ) معروف به پارسا است . نك : ذريعه ج 16 ص 232 ش 913 . در اين كتاب بخشى به شرح حال امامان معصوم عليهم السلام پرداخته شده كه در ميراث اسلامى ايران دفتر چهارم چاپ شده است .