الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ
43 / 7 199
ستايش خداى را كه هدايت نمود ما را بدين و نبوديم ما تا راه يابيم اگر نه آن بود كه هدايت نمود ما را خدا
وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ
27 / 22 208
و دستورى ده مردمان را به حج ، مىآيند ترا پيادگان و بر هر شتر لاغرى آيند از هر راه دورى
الم ، أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ ، وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ
منم خدائى كه مىدانم ، آيا پنداشتند مردم كه فروگذاشته شوند كه گويند ايمان آورديم و آزموده نشوند و بتحقيق آزموديم آنها را كه پيش از ايشان بودند پس هرآينه بداند البته خدا آنان كه راست گفتند و هرآينه بداند دروغگويان را
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ أَنْ يَسْبِقُونا ساءَ ما يَحْكُمُونَ
4 / 29 208
آيا مىپندارند آنان كه بدىها مىكنند اينكه بر ما پيشى گيرند ، بد است آنچه حكم مىكنند
وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلى بَعْضِ أَزْواجِهِ حَدِيثاً فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَ أَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَ أَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ
و چون راز گفت پيغمبر بسوى برخى از زنان خود سخنى را پس وقتى آن زن خبر كرد به آن عايشه را و خداى به رسولش خبر داد و او بر آن زن برخى را اظهار كرد
فَلَمَّا نَبَّأَها بِهِ قالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هذا قالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ
3 / 66 209
و از افشاء برخى ديگر رازدارى نمود و اظهار نكرد ، آن زن ( حفصه ) گفت :
چه كسى ترا خبر داد ( يا رسول اللّه ) ؟ رسول گفت مرا خداى آگاه به همهء اسرار خبر داد
إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما
4 / 66 210
اينك اگر ( هر دو زن ) توبه كنيد بسوى خدا كه البته دلهاى شما ( خلاف رضاى رسول ) ميل كرده است ، رواست .
فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ، عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ
( ق 92 / 15 )
قسم بخداى تو كه هرآينه تمام ايشان را مؤاخذه خواهيم كرد از آنچه كه مىكنند