فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ ، إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ ، الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِما يَقُولُونَ
211
پس تو برسان به آنچه كه مأمورى و روى بگردان از مشركين همانا ما ترا حفظ مىكنيم از مسخره كنندگان آنهائى كه قرار مىدهند با خدا ، خدايى ديگر را كه به زودى خواهند دانست و براستى ما مىدانيم كه تو سخت دلتنگ مىشوى از آنچه كه ( به طعنه و تكذيب تو ) مىگويند .
أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ *
6 / 60 213
اقتداء نيكوئى است براى كسى كه باشد اميدوار به خدا و روز پسين
إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ
13 / 49 213
همانا گرامىترين شما نزد خدا پرهيزكارترين شماست
فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا ، فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَ وَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ
79 / 2 214
پس واى بر كسانى كه مىنويسند كتاب را به دستهاى خود پس مىگويند اين از نزد خداست تا بفروشند آن را به بهاى اندك پس واى بر آنها از آنچه نوشته دستهاشان و واى بر آنها از آنچه كسب مىكنند
يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَ هُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ
108 / 4 214
مردم خيانتكار از خلق شرم مىكنند و از خدا شرم نمىكنند كه او هميشه آگاه به ايشان است كه موقع شب در انديشه سخن ناپسندند
سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا
23 / 48 250
دستورى خداست كه بحقيقت گذشت از پيش و هرگز نيابى مر دستورى خدا را تغييرى
ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ
34 / 3 فرزندانى هستند برخى از نسل برخى ديگر 251
أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرِي ، قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا ، وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ
81 / 3 252