و مسلم در صحيح روايت كند از قتيبه از ابو هريره كه رسول ، صلى اللّه عليه و آله ، گفت : هر كه كسى را به راه راست خواند او را مثل آن ثواب باشد كه تبع وى شود و از نزد ايشان هيچ كم نشود و هر كه كسى را به گمراهى خواند او را مثل بزه آن قوم باشد كه تبع وى شوند و از بزه ايشان هيچ كم نشود .
خداى تعالى مىفرمايد :
« لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ مِنْ أَوْزارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ »
و شعبى روايت كند از عمر كه رسول صلى اللّه عليه و آله ، گفت : هر گنهكارى را توبه باشد جز از اهل اهوا و بدعت كه ايشان را توبه نباشد ، من از ايشان بيزارم و ايشان از من بيزار . و خداى تعالى مىفرمايد :
« لا تَتَّبِعُوا أَهْواءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَ أَضَلُّوا كَثِيراً وَ ضَلُّوا عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ
، فَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّما يَتَّبِعُونَ أَهْواءَهُمْ وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ »
الآية
ابن عمر روايت كند كه رسول صلى اللّه عليه و آله به عايشه گفت :
« إِنَّ - الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً »
ايشان اصحاب اهواء و بدعت و ضلالت باشند از اين امت .
حكم بن عمرو و روايت كند و او صحابى بود كه رسول صلى اللّه عليه و آله گفت :
« الامر المقطع و الحمل المضلع و الشر الذي لا ينقطع اظهار البدع » مىفرمايد :
از كارهاى سخت منكر و حمل گران و شترى كه منقطع نشود اظهار بدعت است .
عبد اللّه بن عمر روايت كند كه رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : احتراز كنيد از اعتماد كردن بر اهل اهواء كه ايشان بطر گرفتند از نعمت ، اظهار بدعت كردند و خلاف سنت ، به شبهت سخن گفتند و تبع شيطان شدند ، قول ايشان دروغ باشد ، و مأكول ايشان حرام ، و دينشان نفاق ، و خلق را بدان خوانند .
و عبد الرحمن بن مهدى گويد مالك گفت : اين بدعتها در زمان رسول و ابو بكر و عمر و عثمان نبود و نام على نبرد .
و حافظ ابو موسى اين در كتاب تنوير ياد كرده است .