منافق نباشد : نخست حسن مذهب ، و ديگر علم دين .
الشّيخ شاب فى حبّ اثنتين : فى حبّ طول الحياة و كثرة المال : حرص مردم پير ، جوان شود در حبّ درازى عمر و فزونى مال .
فضوح الدّنيا اهون من فضوح الآخرة : از براى حفظ مقامات دنيوى ارتكاب محرمات نبايد كرد چه رسوائى در دنيا سهلتر است از رسوائى آخرت .
الرّغبة فى الدّنيا تكثر الهمّ و الحزن ، و البطالة تقسى القلب : رغبت دنيا اندوه و حزن را فراوان كند ، و ارتكاب كارهاى بىفايده قساوت قلب آرد .
الزنى يورث الفقر : زنا كردن مورث درويشى شود .
صلة الرّحم يزيد فى العمر : رعايت رحم عمر را افزون كند .
الرّجل فى ظلّ صدقته ، حتى يقضى بين النّاس : مرد در پناه صدقات خود بزرگ شود ، چندان كه در ميان مردم مكانت حكومت يابد .
العلماء امناء اللّه على خلقه : علماى دين بر خلايق امين خداوندند .
المؤمن للمؤمن كالبنيان ، يشدّ بعضه بعضا : مؤمنان پشتوان يكديگرند ، مانند بنيانها كه با يكديگر استوار باشند .
ما وقى به المرء عرضه ، كتبت له به صدقة : چيزى را كه مرد بدان نگاه دارد عرض و مكانت خود را ثواب صدقه دارد .
لكلّ شىء عماد و عماد الدّين الفقه : از براى هر چيز نگاهبانى است ، و نگاهبان دين علم به أحكام دين است .
المسلم اخ المسلم لا يظلمه ، و لا يسلمه : مسلمانان برادرانند ، لاجرم هيچ مسلم ، مسلمى را ظلم نكند ، و در شدايد و مهالك او را فرو نگذارد .
الويل كلّ الويل لمن ترك عياله بخير ، و قدم على ربّه بشرّ : واى بر آن كس كه مال مردم را به حرام انباشت ، و از براى وارث گذاشت ، و با حالى منكر به سراى ديگر شتافت .
من سرّته حسنة ، و ساءته سيّئة فهو مؤمن : مؤمن كسى است كه شاد كند او را كردار نيك ، و بد آيد او را كردار بد .
من يشتهى كرامة الآخرة يدع زينة الدّنيا : فرو گذارد زينت دنيا را ، كسى كه در طلب بزرگوارى آخرت است .
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي ) — صفحة 2226
مساهمون: لسان الملك سپهر
ص٢٢٢٦