اول : زمزم / دويم : سقيا
سيم : بركه / چهارم : دسه
پنجم : اطلال / ششم : اطراف
هفتم : عيينه
و به روايتى غوثه و نيز يمن و قمر هم گفتهاند كه به خصوص آن حضرت شير آن را ميل مىفرمودند .
و پيغمبر را هفت ( 7 ) بز بود ، و امّ ايمن در كوهپايههاى مدينه اين بزها را راعيه بود ، و به هر خانه كه رسول خدا بيتوته مىفرمود ، شبانگاه بدانجا مىآورد .
و پيغمبر را نيز خروسى سفيد بود .
در ذكر آبار « 1 » مدينه
هفت ( 7 ) چاه در مدينه بود كه پيغمبر از آنها وضو ساخته و غسل كرده و آب آشاميده ، اين جمله را به نظم كردهاند :
إذا رمت ابار النّبيّ بطيبة * فعدّتها سبع مقالا بلا وهن
أريس و غرس ، رومة و ضياعة * كذا بصّة قل بئر حاء مع العهن
هامش
( 1 ) . آبار جمع بئر . و بئر چاه را گويند .