هشتم : چون ابتدا به تطوع فرمودى ترك آن قبل از اتمام بر آن حضرت حرام بود .
نهم : حرام بود بر آن حضرت نگريستن بر حطام دنيوى . قال اللّه تعالى :
وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا
. « 1 »
دهم : خائنهء اعين و اشارت كردن به چشم و ابرو و غمز كردن . قال رسول اللّه :
ما كان لنبىّ أن يكون له خائنة الاعين .
يازدهم : بعضى گويند : جايز نبود بر آن حضرت كه نماز بر كسى كند كه او را قرضى و دينى باشد .
دوازدهم : حرام بود بر آن حضرت كسى را عطائى كند و بخواهد كه در عوض بيشتر ستاند قال اللّه تعالى :
وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ
. « 2 »
سيزدهم : نكاح كنيزكان چه نكاح كنيز يا از خوف عنت است ، يعنى بيم آنكه كس مرتكب حرامى بشود و آن حضرت معصوم است يا از بيم انتقاء قدرت .
در ذكر مباحات رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به عقيدهء شيعه
مباحات رسول خداى كه آن را تخفيفات گويند دوازده ( 12 ) به حساب گرفتهاند .
اول : جواز وصل صوم است چنان كه مرقوم شد .
دويم : اختيار صفى غنايم نيز مذكور شد .
سيم : دخول مكّه مشرّفه بدون احرام .
چهارم : دخول مسجد در حالت جنابت .
پنجم : آنكه وضوى آن حضرت به نوم منتقض نشود .
ششم : جواز زياده از چهار زن .
هفتم : جواز نكاح به لفظ هبه .
هامش
( 1 ) . سورهء حجر : آيه 88 .
( 2 ) . سورهء مدّثر ، آيه 6 .