در ذكر اسامى و القاب و كناى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله
جماعتى از علما گفتهاند كه رسول خدا را هزار نام و لقب است . عبد الرحمن واسطى در كتاب « انوار جليه من الاسماء المصطفويه » نيز چنين رقم كرده ، همانا اسامى و اسماى صفاتى پيغمبر چهار گونه است :
نخستين : آنچه به نص قرآن رسيده .
دويم : آنچه با احاديث تقرير يافته .
سه ديگر علما .
و چهارم مذكّران آوردهاند .
اما آنچه در قران مجيد منصوص است هم بر دو گونه است :
اول : آنچه تصريح شده .
دويم : آنچه از فحواى آيات استنباط گشته .
اما آنچه تصريح شده به عدد حروف احمد پنجاه و سه ( 53 ) است .
اول : محمّد يعنى ستوده . قال اللّه تعالى :
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ
. « 1 »
دويم : احمد ، يعنى ستايندهترين ستايش گران . قال اللّه تعالى :
يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ
. « 2 »
سيم : امّى ، يعنى نانويسنده . قال اللّه تعالى :
النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ
« 3 » .
از امام محمّد تقى عليه السّلام حديث كردهاند كه مىفرمايد : امّى يعنى مكّى چه نام مكه
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 138 .
( 2 ) . سورة الصف ، آيهء 7 .
( 3 ) . سورهء اعراف ، آيه 158 .