باشد .
[ يعنى هرچند مقرّ به كلمهء طيبهء شهادت و مقيم بر اقامت نماز و روزه و ساير ما فرض اللّه تعالى باشد و بعد از من به ولايت و امامت امير المؤمنين على و اولاد امجاد او عليهم السّلام اقرار ننمايد و اقتدا به سلسلهء طيبين و طاهرين من نكنند ، اعمال آن طايفه بىشك و شبهه از بين رفته و مخلد به آتش دوزخند و اصلا در عذاب اليم آن جماعت در دركات جحيم تخفيف و مهلت نيست . پس بنابر آيهء وافى هدايت قبول نمودن اعمال جميع اهل اسلام در يوم القيام ، موقوف بلكه مشروط است بر اقرار به ولايت و امامت على عليه السّلام و فرزندان گرام فخام او عليهم السّلام . بنابراين ، ايمان و اسلام به اقرار ولايت ائمهء الانام مقبول و تمام ، و به عدم اقرار ناپسند و ناتمام است . پس بنابر تأكيدات ظاهر آيه ، كلام ربّ العالمين به ولايت ائمه عليهم السّلام و قول سيّد المرسلين ، هركه در دار دنيا به غير دين امير المؤمنين عليه السّلام و اولاد طيبين و طاهرين ، دين و آيينى گزيند ، به يقين آن مذهب و دين مقبول ارحم الرّاحمين نيست و حامل آن در روز حساب و ميزان ، از خاسران و زيانكاران است ] .
اى معشر مردمان ! على و فرزندانش ناصرترين شماست در دين و على اقرب و اعزّ شماست بر من ، يعنى رابطهء خويشى و علاقهء قرابتى و عزّت و اكرام هيچ احدى نسبت به من زياده از حضرت امير المؤمنين على و اولاد كرام فخام آن حضرت عليهم السّلام نيست .
و على يك ساعت بلكه لمحهاى از اطراف و جوانب من دور نگشته و هميشه حكم و امر مرا مترصّد و ناظر و رضا و خشنود حضرت الهى از امير المؤمنين على عليه السّلام و اولاد او بيّن و ظاهر است .
[ زيرا كه هيچ آيه مشعر بر رضاى الهى در كتاب مستطاب ايزد وهاب نازل نشده مگر آنكه در شأن عالىشأن آن امام انس و جان و فرزندان ايشان است . و تمام آيات مصدّر به
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا » *
ابتدا به على عليه السّلام و اولاد امجاد آن حضرت است و بر هيچ آيه در قرآن