علت ذكر اسماى حسنى
دوست دارم اين كتاب را به دو دليل با ذكر نامهاى نيك خداوند خاتمه بدهم :
1 - مقصود از نوشتن اين كتاب ، آگاهى دادن بر چيزهايى است كه موجب اجابت دعا مىگردند و خداى تبارك و تعالى هم مىفرمايد :
-
وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها
« 1 » .
يعنى : « نامهاى نيك مخصوص خداست ، پس او را با آن نامها بخوانيد و دعا كنيد » .
« شيخ صدوق ( ره ) از « عبد السّلام بن صالح هروى » از امام على بن موسى الرضا » عليه السّلام ( از پدرانش از حضرت على عليه السّلام ) نقل كرده است كه فرمود :
826 - « قال رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - : انّ للَّه عزّ و جلّ تسعة و تسعون اسما من دعا اللَّه بها استجاب له ، و من احصاها دخل الجنّة » .
يعنى : « خداوند عزيز و جليل ، نود و نه نام دارد كه هر كس او را با آن نامها بخواند ، دعايش اجابت مىگردد و هر كس كه آنها را بشمارد و حفظ نمايد ، وارد بهشت مىشود » .
2 - اين رساله شرافت يابد و پايانش چون مشك خوشبو گردد .
بعد از ذكر آن اسماء شرحى به صورت فشرده بر آن مىنگارم ، نه آنقدر مختصر كه به مفهوم اخلال وارد آيد و نه آنقدر طولانى كه ملال آور گردد .
معانى اين اسماء بايد براى شنونده و گوينده و حافظ و نويسندهاش مانند
هامش
( 1 ) سورهء اعراف ، آيه 180 .