ايجاد بيم و ترس در بندگان سزاوارتر و نيز حاجت رواكنندهتر از اين صفت - يعنى تقوا - وجود مىداشت ، حتما خداوند سبحان به وسيلهء وحى به بندگانش خبر ميداد ، زيرا او حكيم و رحيم است .
پس از اينكه او همهء انسانها از اول تا آخر را به اين خصلت سفارش كرد و بدان اكتفا نمود ، معلوم مىشود كه « تقوا » هدفى است كه از آن نمىتوان گذشت كرد و به غير آن نمىتوان اكتفا نمود .
قرآن كريم مملو است از مدح تقوا و براى آن خصوصياتى را بر شمرده ، از جمله :
1 - مدح و ثناى تقوا :
وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ
« 1 » .
يعنى : « اگر صبر كنيد و تقوا را پيشهء خود سازيد ، اين چنين حالتى نشانهاى از قوّت ارادهء در كارها خواهد بود » .
2 - حفظ و حراست از دشمنان :
وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً
« 2 » .
يعنى : « اگر صبر كنيد و با تقوا باشيد ، حيلهء آنان هيچ ضررى به شما نخواهد رساند » .
3 - تأييد و يارى :
. . .
أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ
« 3 » .
يعنى : « همانا خدا با متقين است » .
4 - اصلاح عمل :
هامش
( 1 ) سورهء آل عمران ، آيهء 186 .
( 2 ) سورهء آل عمران ، آيهء 120 .
( 3 ) سورهء بقره ، آيهء 194 .