تقوا و آثار آن
از حضرت صادق - عليه السّلام - در مورد تفسير « تقوا » سؤال شد ، فرمود :
806 - « ان لا يفقدك اللَّه حيث امرك و لا يراك حيث نهاك »
. يعنى : « در جايى كه خداوند تو را امر كرده ، مفقود و در جايى كه تو را نهى نموده ، پيدا نباشى » .
عينا همين معنا را در حديث كه ابتداى اين باب آمده فرموده است كه : « . . .
بلكه ياد خدا در برخورد با حلال و حرامش كه اگر طاعت بود انجامش بدهد و اگر معصيت بود تركش نمايد » « 1 » .
اين معناى تقواست كه سرمايهاى است كافى براى پيمودن راه بهشت ، بلكه سپرى است كه انسان را از مهلكههاى دنيا و آخرت نگاه مىدارد .
« تقوا » را هر زبانى مىستايد و براى هر انسانى ، شرافت مىآورد ، قرآن هم پر است از مدح آن ، همين سخن خداوند متعال در شرافتش بس كه مىفرمايد :
-
وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ إِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ
« 2 » .
يعنى : « هم به شما و هم به اهل كتاب ، قبل از شما سفارش كرديم كه تقواى الهى را مراعات نماييد » .
اگر در عالم براى بنده صفتى اصلح و داراى خيرى بيشتر و منزلتى عظيمتر و به
هامش
( 1 ) ر . ك : حديث شمارهء 799 .
( 2 ) سورهء نساء ، آيهء 131 .