ح - « ابو حمزه » گويد : از حضرت باقر - عليه السّلام - اجازهء ديدار خواستم ، به طرفم بيرون آمد در حالى كه دو لبش حركت مىكرد ، عرض كردم : چه مىگفتى ؟ فرمود : آيا متوجه شدى اى ثمالى ؟ گفتم : فدايت شوم ! آرى ، فرمود :
733 - « انّى و اللَّه تكلّمت بكلام ما تكلّم به احد الّا كفاه اللَّه ما اهمّه من امر دنياه و آخرته »
. يعنى : « من كلامى را گفتم كه احدى آن را نگفته مگر آنكه خداوند متعال كارهاى مهمش را - اعم از دنيايى و اخروى - بر عهده گرفت » .
گفتم : مرا از آن باخبر كن .
فرمود : بلى سپس فرمود :
« من قال حين يخرج من منزله : بسم اللَّه ، حسبى اللَّه ، توكّلت على اللَّه ، اللّهمّ انّى اسألك خير امورى كلّها ، و اعوذ بك من خزى الدّنيا و عذاب الآخرة ، كفاه اللَّه ما اهمّه من امر دنياه و آخرته » .
يعنى : « كسى كه هنگام خروج از منزلش بگويد : به نام خدا ، خدا مرا بس است ، بر او توكل مىكنم ، بار الها ! من از تو همهء خيرهايم را مىطلبم و از خوارى دنيا و عذاب آخرت به تو پناه مىبرم ، خداوند متعال مهمّات دنيايى و اخروى چنين شخصى را بر عهده مىگيرد » .
ط - امير المؤمنين - عليه السّلام - فرمود :
734 - « اذا اراد احدكم النّوم فلا يضعن جنبه حتّى يقول : اعيذ نفسى و دينى و اهلى و ولدى و خواتيم عملى و ما رزقنى ربّى و ما خوّلنى بعزّة اللَّه و عظمة اللَّه و جبروت اللَّه و سلطان اللَّه و رحمة اللَّه و رأفة اللَّه و غفران اللَّه و قوّة اللَّه و قدرة اللَّه و جلال اللَّه و بصنع اللَّه و اركان اللَّه و بجمع اللَّه ، و برسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و قدرة اللَّه على ما يشاء ، من شرّ السّامّة و الهامّة ، و من شرّ الجنّ و الانس ، و من شرّ كلّ ما دبّ على الارض و ما يخرج منها و من شرّ ما ينزل من السّماء و ما يعرج فيها »
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 479
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٤٧٩