709 - « قل : بسم اللَّه ، ثمّ امسح يدك عليه ثمّ قل : اعوذ بعزّة اللَّه ، و اعوذ بقدرة اللَّه ، و اعوذ برحمة اللَّه ، و اعوذ بجلال اللَّه ، و اعوذ بعظمة اللَّه ، و اعوذ بجمع اللَّه ، و اعوذ برسول اللَّه ، و اعوذ باسماء اللَّه ، من شرّ ما احذر و من شرّ ما اخاف على نفسى ، تقولها سبع مرّات »
. يعنى : « بگو بسم اللَّه ، آنگاه دست را بر آن بكش و سپس هفت مرتبه بگو :
اعوذ پناه مىبرم به عزت خدا ! پناه مىبرم به قدرت خدا ! پناه مىبرم به رحمت خدا ! پناه مىبرم به جلال خدا ! پناه مىبرم به عظمت خدا ! پناه مىبرم به جمع خدا ! پناه مىبرم به رسول خدا ! و پناه مىبرم به اسمهاى خدا از شر هر چه از آن حذر دارم و از شر هر چه كه از آن بر خود بيمناكم ! » .
آن مرد گويد : اين كار را كردم و درد از من رخت بربست .
ى - « ابراهيم بن اسرائيل » از حضرت رضا - عليه السّلام - نقل كرده است كه فرمود :
710 - « خرج بجارية لنا خنازير في عنقها فاتانى آت فقال لى : يا علىّ ، قل لها فلتقل : يا رؤوف ، يا رحيم ، يا ربّ ، يا سيدى ، قال : فقالته فاذهب اللَّه عنها .
قال : و قال : هذا الدّعاء الّذى دعا به جعفر بن سليمان
» . يعنى : « در گردن كنيزى از كنيزان ما غدّههايى پديدار شد ، ندايى غيبى به سوى من آمد و گفت : اى على ! به آن كنيز بگو كه بگويد : يا رؤوف ! يا رحيم ! يا ربّ ! يا سيّدى ! كنيز اين را گفت و خداوند سبحان نيز آن مرض را از او دفع كرد .
آنگاه فرمود : اين همان دعايى است كه جعفر بن سليمان ، خدا را بدان مىخواند » .
دوّم - دعاهايى كه به واسطهء آنها اندوهها و سختيها دفع مىگردند :
الف - « ابن مسكان » از ابى حمزه روايت كرده است كه حضرت باقر - عليه السّلام - به او فرمود :
711 - « يا ابا حمزة ، ما لك اذا انابك امر تخافه الّا تتوجّه الى بعض زوايا بيتك - يعنى القبلة - فتصلّي ركعتين ثمّ تقول : يا ابصر النّاظرين ، و يا اسمع »