و الحّ في الدّعاء
» . يعنى : « در ابتداى يك سوم آخر شب ، وضو بساز و به نمازت بايست ، به آخرين سجده از دو ركعت اول كه رسيدى در حال سجده بگو : يا على يا عظيم . . .
اى بلند مرتبه ! اى با عظمت ! اى رحمان ! اى رحيم ! اى شنوندهء دعاها ! و اى بخشندهء خيرها ! بر محمد و آل محمد درود فرست و از خير دنيا و آخرت آنچه خودت سزاوار آنى به من عطا فرما و از شرّ دنيا و آخرت نيز آنچنان كه خودت سزاوار آنى از من دور بگردان و اين درد را هم از من بردار كه مرا خشمگين ساخته و ناراحت كرده است . بايد در دعايت مصرّ باشى » .
« يونس بن عمار » گويد : هنوز به كوفه نرسيده بودم كه خداوند متعال تمام آن را از من برداشت .
ه - « داود بن زربى » از حضرت صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
705 - « تضع يدك على الموضع الّذى فيه الوجع و تقول ثلاث مرّات : اللَّه ، اللَّه ، اللَّه ربّى حقّا لا اشرك به شيئا ، اللّهمّ انت لها و لكلّ عظيمة ففرّقها عنّى » .
يعنى : « دست خود را بر محلى كه درد در آن است بگذار و سه بار بگو : اللَّه ! اللَّه ! اللَّه خدا ! خدا ! خدا پروردگار حقيقى من است ! كه چيزى را شريكش قرار نمىدهم ، خدايا ! براى اين كار و هر كار بزرگى ، تو ملجأ و پناهى ، پس آن را از من جدا نما » .
و - « مفضل » از حضرت صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
706 - « قل للاوجاع : بسم اللَّه و باللَّه كم من نعمة للَّه في عرق ساكن و غير ساكن على عبد شاكر و غير شاكر . و تأخذ بلحيتك اليمنى بعد الصّلاة المفروضة و تقول : اللّهمّ فرّج عنّى كربتى ، و عجّل عافيتى ، و اكشف ضرّى - ثلاث مرّات - و احرص ان يكون ذلك مع بكاء و دموع » .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 464
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٤٦٤