شكر شبش را ادا كرده است » .
از حضرت صادق - عليه السّلام - روايت شده است كه رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود :
665 - « من قال : الحمد للَّه كما هو اهله ، فقد شغل كتّاب السّموات فيقولون :
اللّهمّ لا نعلم الغيب ، فيقول اللَّه : اكتبوها كما قال عبدى و علىّ ثوابها »
. يعنى : « هر كس بگويد : الحمد للَّه كما هو اهله ( يعنى آن گونه ستايشى مخصوص خداست كه او سزاوار آن است ) ، نويسندگان آسمانى را از نوشتن بازداشته ، مىگويند : خدايا ! ما كه غيب نمىدانيم ، خداوند متعال مىفرمايد :
همان گونه كه بندهام گفته بنويسيد ، من خودم پاداشش را بر عهده مىگيرم » .
2 - صورت تمجيد
« على بن حسان » از يكى از يارانش از حضرت صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
666 - « كلّ دعاء لا يكون قبله تمجيد فهو ابتر انّما التّمجيد ثمّ الثّناء »
. يعنى : « هر دعايى كه قبل آن ، تمجيد نباشد ابتر و منقطع است ، اول تمجيد بعد ثناء » .
راوى گويد : عرض كردم : كمترين چيزى كه به عنوان « تمجيد » كفايت مىكند چيست ؟ فرمود : بگو :
« اللّهمّ انت الاوّل فليس قبلك شيء و انت الآخر ، فليس بعدك شيء ، و انت الظّاهر فليس فوقك شيء و انت الباطن فليس دونك شيء ، و انت العزيز الحكيم » .
يعنى : « خدايا ! تو آن اوّلى هستى كه قبل از تو چيزى نيست ، تو آن آخرى هستى كه بعد از تو چيزى نيست ، تو آن غالبى هستى كه برتر از تو چيزى نيست ، تو آن سرّى هستى كه مخفىتر از تو چيزى نيست و تو عزيزى و حكيمى » .